กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
แม้สี่ทะเลภายในกายของเขาจะรวมเป็นหนึ่ง จนไม่จำเป็นต้องกินข้าวหรือดื่มน้ำแล้ว แต่เขาก็ยังตัดความเคยชินนี้ไม่ได้ อดกินข้าวดื่มน้ำไม่ไหวอยู่ดี
เขาหาร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ดูเข้าที ถังโส่วเต้าไม่ได้สนใจว่าจะต้องใช้เงินเท่าไร ขอแค่ได้กินของอร่อยก็พอ
“บริกร พวกคุณที่นี่มีอาหารจานเด่นอะไรบ้าง?” ถังโส่วเต้ากวักมือเรียกบริกรคนหนึ่งมาถาม
“คุณลูกค้า มองปราดเดียวก็รู้ว่าคุณเป็นมนุษย์ต่างดาว อาหารจานเด่นร้านเรามีไม่น้อย รับรองว่าคุณจะติดใจจนไม่อยากกลับ รสชาติติดตรึงใจไม่รู้ลืม”
“โอ้ ถ้าอย่างนั้นยกมาสักสองสามอย่างให้ฉันลองชิมหน่อยสิ”
“ได้เลย ท่านรอสักครู่หนึ่ง…”