เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
“ย่อมไม่เป็นเช่นนั้นแน่นอน!”
“เช่นนั้นก็รอรถเหินฟ้าที่ข้ามารับท่านเถิด”
ถังหงเยี่ยนวางสาย สีหน้าค่อนข้างสลับซับซ้อน แอบคิดในใจว่า “น้องชาย เรื่องที่เจ้าตัดใจทำไม่ลง ข้าจำต้องบีบให้เจ้าทำแล้ว!”
ประชาชนแคว้นถังเมื่อได้เห็นพระราชโองการฉบับนี้ คนส่วนใหญ่ในใจก็สงบมั่นคงขึ้นมาก ทุกประเทศจำเป็นต้องมีผู้รับลิขิตสวรรค์ ผู้พิทักษ์ และผู้ปกครอง ทว่าแคว้นถังนับแต่ก่อตั้งประเทศมากลับไม่เคยได้ยินคำสั่งแต่งตั้งผู้รับลิขิตสวรรค์เลย เมื่อพระราชโองการนี้ประกาศออกไป หลายคนจึงประดุจได้กลืนยาคลายกังวลลงไปหนึ่งเม็ด
รถม้าเหินฟ้าเพียงครู่เดียวก็มาถึง ถังเจี้ยนหาวยังคงขบคิดถึงจุดประสงค์ของถังหงเยี่ยน เหตุใดต้องรอให้เขามาถึงโลกครบ 3 ปีเต็มจึงค่อยเปิดเผยสถานะของเขาเล่า? ถังเจี้ยนหาวไม่เข้าใจ ทำได้เพียงก้าวไปก้าวหนึ่งค่อยว่ากันอีกก้าวหนึ่ง