กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เมื่อมองดูกำแพงเมืองอันสูงตระหง่าน ถังเจี้ยนหาวอดทอดถอนใจให้กับความแตกต่างอันใหญ่หลวงระหว่างเมืองปานถูกับเมืองชางเจียงไม่ได้ เพราะอย่างไรเสียเมืองชางเจียงก็เป็นถึงเมืองระดับกึ่งแนวหน้า
เสิ่นหงเฟยพร้อมด้วยหน่วยกล้าตายหลายร้อยคนประชิดเข้าใกล้ขอบกำแพงเมือง ทว่ายังไม่ทันได้เคลื่อนไหว สัญญาณเตือนภัยทางอากาศอันแหลมคมก็พลันดังก้องขึ้น เสิ่นหงเฟยสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างยิ่ง “ถูกจับได้แล้ว ทุกคนแยกย้ายกันสู้ วางได้กี่ลูกก็วางเท่านั้น!”
เสิ่นหงเฟยนำสิ่งหนึ่งออกมาจากมิติเมล็ดผักกาดแล้วขว้างออกไปแต่ไกลยังกำแพงเมือง ทุกคนต่างทำตาม ทยอยหยิบของทรงกลมออกมาจากมิติเก็บของแล้วขว้างไปยังกำแพงเมือง ลูกทรงกลมหลายร้อยลูกดูดติดแน่นอยู่บนกำแพงเมืองสูงใหญ่ เปล่งประกายแสงสีแดงวูบไหว