กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
“รา… รายงาน…”
อินเจี้ยนขมวดคิ้ว ตวาดด่าว่า “รีบพูดมา อย่ามัวอึกอัก”
“ตีเมือง มีคนมาตีเมืองแล้ว”
สีหน้าของอินเจี้ยนแปรเปลี่ยนไปอย่างยิ่ง
เสิ่นหงเฟยเห็นกำแพงเมืองใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ก็กู่ร้องเสียงกึกก้อง “หมัดไกอา!” กำปั้นมหึมาข้างหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ ซัดถล่มลงไปยังประตูเมืองด้านล่างอย่างดุดัน คราวก่อนที่เสิ่นหงเฟยซัดหมัดเดียวถล่มประตูเมืองทิศตะวันตกนั้นเป็นการซัดจากด้านในสู่ด้านนอก ทั้งยังไม่มีม่านป้องกันคอยคุ้มกัน นับว่าเป็นการโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว
ทว่าครั้งนี้คน 5,000 คนโถมประชิดเข้าใส่ประตูเมืองทิศตะวันตกอย่างเปี่ยมล้นด้วยไอสังหาร นายพลผู้รักษาเมืองย่อมไม่คิดว่าอีกฝ่ายมานั่งดื่มน้ำชา จึงรีบเปิดม่านป้องกันขึ้นแต่เนิ่น ๆ