เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
“ใช่แล้ว นายรู้ได้ยังไง” เหราจินจินตกใจในใจ
เสิ่นหงเฟยหัวเราะ “หึ ๆ” พลางกล่าวว่า “หนึ่งในผู้สืบทอดเคยคุยกับฉันแล้ว เขาบอกว่าชื่อหรงรั่ว”
“อะไรนะ ท่านหรงรั่ว!” เหราจินจินกล่าวอย่างตกใจว่า “ท่านหรงรั่วก็คือผู้สืบทอดที่ปู่แจ็กเลือกไว้ แถมท่านหรงรั่วก็รับปากว่าหลังจากได้เป็นหัวหน้าเผ่าสำเร็จ จะมอบทรัพย์สินกิจการที่ดีไม่น้อยให้ท่านเชลตัน”
เสิ่นหงเฟยได้ยินแล้วใบหน้าก็เผยสีหน้ายินดีอยู่บ้าง เขาคอยกังวลมาตลอดว่าการผลีผลามเลือกข้างจะส่งผลเสียต่อแฟนสาว ทว่ายามนี้พอมองดูแล้วไม่ว่าแจ็กหรือเชลตันต่างก็สนับสนุนหรงรั่ว อีกทั้งเขาก็มีความรู้สึกที่ดีต่อหรงรั่วไม่น้อย จึงเอ่ยกับเหราจินจินว่า “งั้นพวกเราก็ยืนอยู่ฝั่งท่านหรงรั่วดีไหม”
“ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจหรอกนะ พอกลับไปแล้วฉันต้องหารือกับปู่แจ็กให้ดีก่อนแน่”