กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ยามที่ยักษ์ใหญ่พุ่งเข้ามา บนร่างของมันก็มีร่องรอยวิชาเวทหลากสีสันพาดผ่านอยู่ไม่น้อย ชวนให้ผู้คนมองดูแล้วอกสั่นขวัญแขวน
หลงซวี่คำรามกู่ก้อง ปลดปล่อยวิชาเวทออกมาอีกครั้ง “จู่โจมแห่งความพินาศ!” ใต้ฝ่าเท้าปรากฏเงาดำสองสายผุดขึ้นมา ความเร็วของหลงซวี่ก็พุ่งพรวดในทันที
ยักษ์ใหญ่เห็นว่าอีกฝ่ายมีคนกล้าชนตรง ๆ กับตน ก็ยิ้มเยาะอย่างดูแคลน พลางเร่งความเร็วของตัวเองขึ้นอย่างเดียว แล้วพุ่งกระแทกเข้าใส่ “ไม้จิ้มฟันอันน้อย” ผู้นั้นอย่างไร้ความหวาดกลัว
เสิ่นหงเฟยรู้ดีว่าหลงซวี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย จึงแอบเตรียมวิชาเวทเงียบ ๆ
“ปัง!” สัตว์ประหลาดพละกำลังทั้งสองพุ่งชนกันอย่างรุนแรง หลงซวี่กระเด็นถอยหลังลอยออกไป แรงพุ่งทะยานของยักษ์ใหญ่ก็ชะงักงันลงเช่นกัน