กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ม่านราตรีจุติ เสิ่นหงเฟยหยุดบำเพ็ญ นอนอยู่บนดาดฟ้าอพาร์ตเมนต์มองดูดวงดาวเต็มท้องฟ้า แสงไฟนีออนของเมืองทำให้ดวงดาวเหล่านี้ผลุบ ๆ โผล่ ๆ เสิ่นหงเฟยรู้ดีว่าในบรรดาดาวฤกษ์ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเหล่านี้มีอาณาเขตของแคว้นถังอยู่ด้วย เพราะการข้ามผ่านถึง 230 หมู่ดาวไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ดวงดาวเต็มท้องฟ้า สองเท้าเหยียบพื้นดินมั่นคงจึงจะแหงนมองห้วงดาวได้ ทว่าหากมันเรียบง่ายเพียงนั้น ประวัติศาสตร์ก็คงไม่คัดคนออกไปมากมายขนาดนี้
ในใจของเสิ่นหงเฟยมีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่อยู่เนิ่นนานแล้ว นั่นคือการสยบทะเลดวงดาวแห่งนี้