เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เสิ่นหงเฟยไม่ได้หวังให้เวทมนตร์ได้ผล เขาเพียงแค่ต้องการถ่วงเวลาเพื่อให้ตนเองเข้าประชิดตัว
เสิ่นหงเฟยประชิดมาถึงตรงหน้าหั่วอู่แล้ว เมื่อเห็นกระจกน้ำแข็งเบื้องหน้า “หมัดวัชระทลาย!” เขาซัดหมัดเดียวถล่มออกไป จุดที่กระจกน้ำแข็งกับกำปั้นปะทะกันพลันเกิดรอยร้าวขึ้นสายหนึ่ง จากนั้นรอยร้าวก็ยิ่งมายิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ “ตู้ม” กระจกน้ำแข็งขนาดยักษ์ทั้งบานแตกกระจายเป็นเศษน้ำแข็งนับไม่ถ้วน
เสิ่นหงเฟยไม่หยุดชะงัก ก้าวข้ามไปหนึ่งก้าว แล้วซัดหมัดเดียวเข้าใส่หั่วอู่ที่อยู่ตรงหน้าทันที
“พรูด” หั่วอู่ถูกกำปั้นกระแทกโดนทว่ากลับกลายเป็นควันสลายหายไปจากจุดเดิม
เสิ่นหงเฟยไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะเหตุใด นี่เป็นเพราะเขามีประสบการณ์ด้านวิชาเวทน้อย จึงไม่รู้ว่าวิชาเวทอันพิลึกกึกกือเช่นนี้ของอีกฝ่ายคือสิ่งใด