ตอนที่ 27 มหาวิทยาลัยปีกกระบี่

อาหารมื้อนี้ทำให้เสิ่นหงเฟยกินอย่างอิ่มหนำสำราญถึงขีดสุด ราวกับได้ชดเชยความลำบากตลอดห้าปีบนดาวกู่เสินหมายเลขสองอย่างสาสมแล้ว

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกินจนเกือบอิ่มแล้ว แจ็กก็กล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “คุณชายเสิ่น ดูท่านจะสำราญใจไม่น้อย ทั้งยังเจริญอาหารเสียด้วย ถ้าอย่างนั้นข้าขอพูดถึงตำแหน่งที่ตระกูลจะมอบหมายให้ท่านสักหน่อย”

เสิ่นหงเฟยหยิบผ้ามาเช็ดปากแล้วกล่าวอย่างจริงจัง “พูดมาได้เลย ขอเพียงไม่ใช่อะไรที่ยากจะยอมรับจนเกินไป ข้าก็พร้อมรับตำแหน่งที่ตระกูลมอบหมายให้”