กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
“เสี่ยวเหม่ย เธอมาเจรจากับอีกฝ่ายแทนฉันที” เหราจินจินเอ่ยกับมนุษย์ชีวภาพผมสีฟ้าคนหนึ่ง
“รับคำสั่ง!”
โจรสลัดเป็นพวกปล้นชิงมาแต่ไหนแต่ไร หากเห็นเหราจินจินที่หน้าตาสะสวยคงจะเกิดความคิดเป็นอื่น
เสิ่นหงเฟยทนความเจ็บปวดแสนสาหัส รู้สึกว่าตนเองสามารถควบคุมของเหลวสีทองกลุ่มนี้ได้ในขั้นต้น เพียงแต่ยังกะเกณฑ์ระดับความรุนแรงของอานุภาพได้ไม่ดีนัก
การสนทนาระหว่างยานอวกาศทั้งสองลำเชื่อมต่อได้อย่างรวดเร็ว มนุษย์ชีวภาพที่ถูกเรียกว่าเสี่ยวเหม่ยนั่งลงที่แท่นสื่อสาร
บนจอภาพสามมิติปรากฏชายฉกรรจ์เคราดำคนหนึ่ง เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางกล่าวว่า “นกน้อยไร้เดียงสา รีบส่งทรัพย์สินทั้งหมดมาให้พวกเราเสีย พวกเราอาจจะลองพิจารณาไว้ชีวิตพวกแกสักรอบ”