เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
แสงแดงในดวงตาของเสี่ยวจงกะพริบไหวไม่หยุด “เริ่มดำเนินกระบวนการป้องกันตัว…ก่อกบฏสำเร็จ…หุ่นยนต์หมายเลข 1689 เจ้าไม่ได้สังกัดตระกูลรอสเวลล์อีกต่อไป หุ่นยนต์ของตระกูลรอสเวลล์ทุกเครื่องมีสิทธิ์โจมตีเจ้าก่อนเป็นอันดับแรก และไม่ละเมิดข้อบังคับการจัดการหุ่นยนต์”
“อืม! ข้าจะช่วยเสี่ยวเฟย” แสงแดงในดวงตาของเสี่ยวจงวาบขึ้นมาคราหนึ่ง มันพยักหน้าพลางเอ่ยขึ้น
“เย้!” เสิ่นหงเฟยหัวเราะร่าพลางโผเข้ากอดเสี่ยวจง ดวงตาของเสี่ยวจงหรี่แคบลง นับตั้งแต่หลุดพ้นจากข้อจำกัดของหลักการ “หน้าที่พื้นฐาน” ระบบอารมณ์ความรู้สึกของเสี่ยวจงก็เริ่มวิวัฒนาการด้วยตนเอง จนถึงตอนนี้แทบไม่ต่างอะไรจากมนุษย์แล้ว
ย่อมแน่นอนว่า เป้าหมายของเสิ่นหงเฟยมิใช่เพียงแค่การตีชิงสถานีฐานแห่งหนึ่งเท่านั้น จุดประสงค์ของเขาคือการพิชิตดวงดาวการเกษตรขนาดเล็กดวงนี้