กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 เครื่องราง
หลีม่านกับโจวอวี้กำลังนั่งคุยกันอยู่บนโซฟา
เงามืดแผ่ปกคลุมมาข้างหน้า ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นผสมของบอนด์หมายเลข 9 เครื่องหอมมังกร กับดินและมอส และกลิ่นเผ็ดร้อนของอบเชยกับหญ้าฝรั่นที่ปะทะเข้ามา
หลีม่านอดไม่ได้ต้องปิดจมูกแล้วจามออกมา
เธอไม่ค่อยไวต่อกลิ่นเท่าไร กลิ่นชาสะระแหน่ของซ่งชิงเฉินทำให้เธอรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ส่วนกลิ่นไม้กฤษณาของเย่จวินอี้ก็มักทำให้เธออุ่นใจ
แต่กลิ่นที่อยู่ใกล้ ๆ นี้ ทั้งที่ติดป้ายว่าราคาแพง เป็นกลิ่นเฉพาะของคนชั้นยอดที่ใช้แสดงรสนิยมเฉพาะตัว แต่เธอกลับได้กลิ่นฉุนกึกเท่านั้น
เฉินจวินเซิ่งได้ดอกลิลลี่แห่งหุบเขาสีชมพูอ่อนมาหลายดอกไม่รู้จากไหน ยื่นมือส่งมาให้ “ได้มาโดยบังเอิญ ดอกนี้เข้ากับคุณดีนะ”