เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 สมรภูมิอสุรา 2: เลิกกัน
เมื่อคนกลุ่มสุดท้ายเดินเข้าไปในงานเลี้ยง หลีม่านถอนหายใจเบา ๆ “ผู้อำนวยการ โอเคแล้วหรือ”
“อาหารของคณะจัดงานพร้อมแล้ว ไปกินข้าวเถอะ” ผู้อำนวยการสำนักงานมหาวิทยาลัยยกมือขึ้น ทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเคอย่างเท่
หลีม่านกลั้นหัวเราะ ใจที่ลอยอยู่รู้สึกราวกับได้ตกลงสู่พื้น “หรือว่าท่านที่ฮ่องกงก็ดูละครสั้นคลาสสิกในงานกาล่าตรุษจีนด้วยหรือ”
“แน่นอนสิ นั่นก็เป็นไฮไลต์ของมื้อค่ำส่งท้ายปี ญาติของผมหลายคนอยู่ต่างประเทศ ทุกปีงานกาล่าตรุษจีนไลฟ์สดทั่วโลก เราจะรวมตัวกันผ่านวิดีโอคอลอยู่หน้าโทรทัศน์
เพื่อสัมผัสพร้อมกันถึงความรู้สึกเป็นพิธีกรรมของ ‘ดูงานกาล่าตรุษจีนด้วยกัน เป็นคนประเทศหัวด้วยกัน’ รากอยู่ที่ประเทศหัว ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ก็ลืมรากของตัวเองไม่ได้”
รอยยิ้มสดใสของหลีม่านปรากฏบนใบหน้ารูปไข่ ระหว่างคิ้วและดวงตาอบอวลด้วยแสงอันอบอุ่น
ความเหงาได้รับการปลอบโยนจากคำพูดเหล่านั้น เธอใช้นิ้วโป้งทั้งสองข้างชูขึ้นจากมือเล็กอวบอ้วนทั้งสองข้าง วางไว้บนหัวอย่างซุกซน ราวกับเขาสองเขา
ใบหน้าของเด็กสาวสดใส ดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มโค้งเป็นวง
“ฉันคือธิดามังกรน้อย เราทุกคนล้วนเป็นผู้สืบทอดมังกร ฮิฮิ……”