กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 เขาพูดว่า: ม่านม่านของผม
หลีม่านหันศีรษะไปอย่างไม่ใส่ใจ ในวินาทีนั้น ภายในใจกลับสงบอย่างยิ่ง
ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อถึงกับยกมุมปากขึ้น วาดเป็นรอยยิ้มบางเบาชวนหลงใหล
ชีวิตดุจการแสดง
บทเข้าพระเข้าเธอที่ดี ยามได้พบกับนักแสดงฝีมือยอดเยี่ยม คนที่ไม่ชอบย่อมยอมแพ้ ส่วนคนที่ชอบย่อมเพลิดเพลินกับขั้นตอนการประชันฝีมือ
หลีม่านกำหนดจุดยืนให้ตัวเองเรียบร้อย เธอเป็นคนที่ชอบขั้นตอนการประชันฝีมือ จึงไม่มีวันยอมแพ้
พิธีการเริ่มต้นขึ้น ผู้บังคับบัญชากล่าวเปิดงาน
หลีม่านนั่งตัวตรงอย่างสง่างาม ตั้งใจรับฟังทุกถ้อยคำของผู้บังคับบัญชาของมหาวิทยาลัย
คนจำนวนมากมักมองคำกล่าวเปิดงานหรือการกล่าวสุนทรพจน์ของผู้บังคับบัญชาในการประชุมต่าง ๆ เป็นเพียงออร์เดิร์ฟ
ท่าทีก็คือ จะกินหรือไม่กินก็ได้