เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 นกอพยพ: ยอดรักในดวงใจอพยพลงใต้
ในคืนนั้นเองหลีม่านก็ได้รับสายโทรศัพท์จากซือพั่นพั่น
“หลีม่าน ฉันสับสนลังเลมาทั้งช่วงบ่ายแล้ว ที่เธอบอกว่าคุณชายฉือใกล้จะแต่งงาน เจ้าสาวคือเธอเหรอ?”
หลีม่านยิ้มเรียบเฉย “ไม่ใช่หรอก”
“งั้นทำไมเขาถึงให้ฉันมาขอรับบทในภาพยนตร์จากเธอล่ะ?”
ผังตัวละครในบทภาพยนตร์ปรากฏขึ้นในความคิดของหลีม่านอย่างรวดเร็ว เธอตรึกตรองอย่างจริงจังครู่หนึ่ง
“นี่คือภาพยนตร์เฉลิมฉลองรวมดาว เธออยู่ในฐานะเทียบเท่ากับคนทั่วไป ย่อมทำให้คนจำหน้าไม่ได้โดยง่าย เว้นแต่ว่า…”
ซือพั่นพั่นฟังเสียงอันสงบนิ่งจากปลายสาย แล้วก็พบว่าหลีม่านเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ
ภาคเรียนแรกตอนปีหนึ่ง หลีม่านที่เพิ่งมาถึงเมืองหลวงใหม่ ๆ พูดจาเจือสำเนียงถิ่นเมืองหลู่เฉิง และยังเคยถูกซือพั่นพั่นแห่งคณะศิลปกรรมศาสตร์เป็นหัวโจกรวมกลุ่มหัวเราะเยาะว่าเป็น “พวกบ้านนอก”
ฤดูร้อนปีนั้น คนอื่นต่างสวมชุดกระโปรงหลากสีสันงดงาม ประหนึ่งผีเสื้อลวดลายสะพรั่ง