เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 โฉมงามคือภัย?
คนเราหากอยู่ในทะเลแห่งความเวิ้งว้างยามค่ำคืน กำลังจมอยู่ในความสับสนและหวาดกลัวอย่างที่สุด เมื่อมีแสงสว่างเล็ก ๆ ปรากฏขึ้น นั่นก็คือการได้เห็นความหวังแห่งชีวิต
ยิ่งไปกว่านั้น คนผู้นั้นยังเป็นประภาคารสูงตระหง่านที่ชี้ทางข้างหน้าให้อีกด้วย
คุณชายซ่งแห่งตระกูลซ่งผู้สูงส่งจนไม่อาจเอื้อมถึงแต่เดิม พอทรุดตัวลงนั่งและเอ่ยประโยคนั้นออกมาโดยไร้ท่าทีถือตัว แนวป้องกันสุดท้ายของหลีอวี้เฟินก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
เธอเอาแต่พูดประโยคนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ขอบคุณค่ะ คุณชายซ่ง” “คุณชายซ่ง ขอบคุณค่ะ…”
ซ่งชิงเฉินได้ยินคำว่า “ขอบคุณ” มามากเกินไปแล้ว แต่เดิมคงไม่ทำให้เกิดระลอกคลื่นใดอีก
แต่วันนั้น คำว่า “ขอบคุณ” ที่หลีอวี้เฟินเอ่ยออกมา กลับทำให้ใจที่หนักอึ้งอยู่แล้วของเขาผ่อนคลายลงไม่น้อย