เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 จากเมืองหลวงอย่างโดดเดี่ยว
คืนนั้น รถมายบัคฐานล้อยาวแล่นฝ่าแสงดาวแสงจันทร์ไปบนทางด่วนจิงไถ
ตลอดทางฉีเยี่ยนนั่งตัวเกร็งหวาดหวั่น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ด้วยกลัวว่าจะเกิดประกายไฟเพียงนิดจนระเบิดรถทั้งคันให้พินาศ
เขาไม่เคยเห็นซ่งชิงเฉินมีสีหน้ามืดมนดำทะมึนเป็นถ่านไม้ถึงเพียงนี้มาก่อนเลย
ท่านผู้นำใหญ่ซ่งสุขุมเป็นผู้ใหญ่มาโดยตลอด ยามปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนมักสง่างามภูมิฐานและเปี่ยมด้วยภูมิรู้เสมอ
ยามเริ่มเข้าทำงานราชการใหม่ ๆ เขาเคยถูกประชาชนในท้องถิ่นขนานนามว่าเป็น “ข้าราชการชวนหลงใหล” ทั้งรูปโฉมงดงาม ทำงานเก่งกาจ และกุมหัวใจประชาชนได้
แต่ข้าราชการชวนหลงใหลผู้นี้ ในเรื่องความรัก ไฉนจึงหมดเสน่ห์ไปเสียได้?
ตัวเขาฉีเยี่ยนไม่ควรหลงเชื่อรอยยิ้มไร้เดียงสาของหลีม่านแล้วรับกระเป๋าถือสีขาวใบนั้นมาเลย ตอนนี้มันกลายเป็น “ระเบิดสีขาว” ไปเสียแล้ว