กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 เธอคือความไม่คาดคิด
ปลายเดือนมีนาคมที่เมืองหลวง ลมพัดมาแล้วยังคงหนาวเย็นเต็มที่
หลีม่านมาโดยสวมเพียงชุดกี่เพ้า พอลมเย็นพัดมาหนึ่งระลอก ลมก็เล็ดลอดขึ้นตามเรียวขาที่เปลือยเปล่า เธออดสั่นสะท้านไม่ได้
ซ่งชิงเฉินถอดเสื้อโค้ทออกมาคลุมตัวเธอ “สวยจริง แต่ก็ทำเอาหนาวได้เหมือนกัน”
หลีม่านยกมุมปากยิ้ม ก่อกวนอยู่ในกลางฝ่ามือที่แห้งและอบอุ่นของเขา
เธอเกือบคิดไปแล้วว่าเขาจะอุ้มเธอขึ้นแนบตัวเหมือนคืนที่หิมะตกคืนนั้น แล้วห่อเธอไว้ในเสื้อโค้ทของเขา
แต่ก็ตระหนักได้ว่านี่คือลานเรือนของเพื่อน คนอย่างซ่งชิงเฉินย่อมใส่ใจหลายสิ่ง โดยเฉพาะภาพลักษณ์ต่อหน้าคนอื่น