กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ความคิดถึงที่รู้ใจ
เด็กสาวตรงหน้าต่างชะงักเล็กน้อย เส้นผมตรงยาวถึงเอวถูกลมวสันต์พัดให้ปลิวไสว
สายตาของเธอเงยขึ้นจากรถสีดำคันข้างล่าง
หน้าต่างชั้นสี่ เมื่อเงยหน้าขึ้นก็ตรงกับกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่ร้อยปีที่มีตาใบสีเขียวอ่อนเพิ่งผลิ
หลีม่านไล้เส้นผมเบา ๆ เสียงสงบราวน้ำวสันต์ “ซ่งชิงเฉิน งั้นคุณรอฉันสักครู่”
“ได้” เขาก็มองหญิงงามตรงหน้าต่างเช่นกัน
ในรถมีซิการ์เก็บไว้ แต่ต่อหน้าสาธารณชนเขาแทบไม่แตะเลย
ยามนี้มองหญิงงามในดวงใจอย่างม่านม่าน ในใจก็มีความกระเพื่อมที่ยากจะกดไว้