เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ดอกไม้ช่อแรก: ราตรีสวัสดิ์
ซ่งชิงเฉินอยู่ข้างล่าง เขาพิงตัวเอียงกับตัวรถ มองไปยังหน้าต่างบานนั้นบนชั้น 16
ประตูรถเปิดอ้าไว้ เกรงว่าเครื่องฟอกอากาศจะไม่พอ จึงปล่อยให้กลิ่นสุราในรถระบายออกไป
ตอนที่เขาพูดประโยคนั้นที่ทำให้เธอต้องลงมา ในหัวของเขาก็ปรากฏภาพของหลีม่านขึ้นมาทันที:
ดวงตาบุปผาท้อที่แฝงความอ่อนโยนเต็มไปด้วยการปฏิเสธที่ปิดไม่มิด กลีบปากชมพูอ่อนเม้มเข้าหากันเบา ๆ
ภาพนั้นทำให้คนอดไม่ได้ที่จะเชยคางเล็กแหลมนั้นขึ้น แล้วแง้มกลีบปากออก จากนั้นในสายตาตกใจของเธอ ก็จูบลงไปอีกครั้งอย่างหนักแน่น
ซ่งชิงเฉินหัวเราะเบา ๆ “ลงมาหน่อยไหม? คุณอยู่ห้อง 1606 ผมขึ้นไปก็ได้”
หลีม่านที่เงียบอยู่นั้นมือสั่นเทา
น้ำเสียงของซ่งชิงเฉินยังมั่นคงจนฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด แต่เห็นได้ชัดว่าเขาดื่มสุรามาแล้ว