กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 คุณกลัวอะไร?
เขาเรียกชื่อ “หลีม่าน” สองคำนี้อีกครั้ง
ด้วยเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ที่ทั้งทุ้มต่ำอบอุ่น และมักทำให้ใครต่อใครเผลอคิดว่าเขามีใจให้อย่างลึกซึ้ง
ทำให้รู้สึกอบอุ่นดุจลมวสันต์
เด็กสาวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น อยากมองเข้าไปในดวงตาของเขา เพื่อดูความเฉยเมยที่จริงแล้วมีอยู่ตลอดเวลา
เพื่อเตือนสติตัวเอง
เมื่อเงยหน้าขึ้น ดวงตาบุปผาท้อเป็นประกายก็ประจันกับดวงตาคมลึกที่อ่านไม่ออกคู่นั้นพอดี
น่าเสียดายที่เธอไม่พบความเย็นชาอย่างที่ต้องการ
หลีม่านก้มหน้าลงทันที เอ่ยเสียงอ่อน “ค่ะ คุณซ่ง…”
“ชิงเฉิน” ชายหนุ่มยิ้ม “ผมชื่อซ่งชิงเฉิน ไปกันเถอะ”