กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 อยากกินไหม?
ลุงหวังคนขับรถส่งหลีม่านไปจนถึงโถงลิฟต์ เห็นเธอเข้าห้องไปแล้ว จึงวางใจกลับไป
ส่งพระต้องส่งถึงวัด คนที่ซ่งชิงเฉินสั่งให้ไปส่ง ลุงหวังไม่กล้าละเลยแม้แต่นิดเดียว
หลีม่านถอดเสื้อดาวน์ออก เตะรองเท้าทิ้ง แล้วขดตัวลงบนโซฟานุ่มในห้องรับแขกอย่างว่าง่ายราวกับแมว
เมื่อล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาส่งข่าวให้หลีอวี้เฟินว่าถึงบ้านโดยสวัสดิ์ ก็พบว่าในเครื่องมีสายที่ไม่ได้รับกองเต็มไปหมดแบบหนาแน่นยั้วเยี้ย
ริมฝีปากสีชมพูอ่อนของหลีม่านโค้งขึ้นโดยไม่มีจิตสำนึก ดวงตาโตเป็นประกายระยิบระยับ
ความงามบริสุทธิ์อ่อนโยนของสาวน้อย ใสกระจ่างราวหิมะแรก แกะสลักอย่างละเอียดอยู่ในใบหน้าละเอียดอ่อนของเธอ เปล่งประกายวับวาวใต้แสงไฟ
แม่ที่ถล่มโทรศัพท์ไม่ยั้งกำลังทำอะไรอยู่?