เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 แรกพบที่ซีหยวน
เมืองหลวง ท้องฟ้ามืดครึ้มอย่างหนัก ดูท่าอีกไม่นานหิมะก็จะตก
มหาวิทยาลัยต่าง ๆ เริ่มปิดเทอมฤดูหนาวแล้ว
หลีม่านรอรถไฟหัวกระสุนอยู่ที่ชานชาลา เธอเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะภาษาจีนของมหาวิทยาลัยจิงต้า
ลมหนาวพัดมาวูบหนึ่ง พัดร่างบอบบางของเธอจนเซโซซัดโซเซ
น้าที่รอรถอยู่ข้าง ๆ เบะปาก “วัยรุ่นสมัยนี้เอาแต่รักสวยรักงามลดน้ำหนัก ลมระดับ 3-4 ยังต้านไม่ไหว”
หลีม่านเม้มริมฝีปากเบา ๆ “น้า อย่าเอาแต่ดูหนูเลย ดูหมวกป้าสิ จะปลิวแล้ว”
พอพูดจบ หมวกบนหัวคุณป้าก็ถูกลมประหลาดพัดปลิวไปทันที ต่อหน้าต่อตาก็เห็นมันปลิวไปตกข้างรางรถไฟใต้ชานชาลา
น้าทั้งร้อนใจทั้งโกรธ จ้องหลีม่านเขม็งอย่างเคียดแค้น “เด็กสาวคนนี้ปากร้ายจริง ๆ”
หลีม่านยิ้มบาง ๆ รถไฟมาถึงแล้ว เธอยิ้มกล่าวว่า “ลาก่อนนะน้า” แล้วเดินจากไปอย่างเบาสบาย