ตอนที่ 22 ใบบังตา

ตอนที่ 22 ใบบังตา

หลังจากจี้หยางเลือกเสร็จ เวลาในภาพจำลองก็เริ่มเดินต่อ

เมื่อเห็นต้นกล้าทั้งสองต้นค่อยๆ เฉาตายลง จี้หยางก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

แต่จังหวะนั้นเอง ข้างหูกลับมีเสียงแตกร้าวแว่วเข้ามา

“เปรี๊ยะ!”

“เปรี๊ยะ!”

……

เสียงนี้ดังขึ้นข้างหูจี้หยางไม่หยุด ทำให้เขารู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา

ยังไม่ทันที่จี้หยางจะได้ตั้งตัว ตัวอักษรชุดใหม่ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[รากฝอยของเจ้าไม่อาจค้ำยันหน้าผาที่กำลังถล่มได้ เจ้าตายแล้ว!]