ตอนที่ 10 แก่จนเลอะเลือน

ตอนที่ 10 แก่จนเลอะเลือน

“ดีแล้ว ดีจริง ๆ!”

เฉินซิงเจิ้นพึมพำกับตัวเอง ทว่ากลับทำให้ชายหนุ่มที่มารายงานข่าวถึงกับยืนอึ้ง

คนในตระกูลบาดเจ็บแท้ ๆ ทำไมผู้นำตระกูลถึงยังบอกว่าดีอีกล่ะ ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้นำตระกูล เขาคงนึกว่าเป็นไส้ศึกที่ตระกูลอื่นส่งมาเสียแล้ว

“ท่านผู้นำตระกูล เสบียงกับเนื้อตากแห้งที่ตระกูลเก็บไว้ใกล้จะหมดแล้วขอรับ!”

ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มอีกคนก็เดินเข้ามาตรงหน้าแล้วรายงานต่อเฉินซิงเจิ้น

“ยังทนได้อีกกี่วัน”

“น่าจะไม่ถึงวันขอรับ แถมคนในตระกูลที่ออกไปข้างนอกเกือบทั้งหมดก็โดนตระกูลหลี่ลอบโจมตี ไม่ได้อะไรกลับมาเลย”

พอได้ฟัง เฉินซิงเจิ้นก็เข้าใจแผนร้ายของตระกูลหลี่ทันที บารมีของบรรพบุรุษผู้ล่วงลับยังคุ้มกะลาหัวอยู่ ตระกูลหลี่ไม่อยากเจ็บตัวเลยไม่กล้าบุกหักหาญ แต่หันมาใช้วิธีนี้แทน นี่กะจะขังตระกูลเฉินให้แห้งตายอยู่ข้างในชัด ๆ