ตอนที่ 237 ยังไม่เรียนรู้ที่จะรักเผื่อแผ่

ตอนที่ 237 ยังไม่เรียนรู้ที่จะรักเผื่อแผ่

ฉู่สวินขมวดคิ้วแน่น “หมายความว่าอย่างไร”

จี้ซิวหมิงไอเบา ๆ สองสามครา หลังสงบลงแล้วจึงเอ่ย “ฝ่าบาทเคยได้ยินชื่อบุปผากัดกระดูกหรือไม่”

ม่านตาหดเกร็งอย่างรุนแรง ฝีเท้าเซซวน คำพูดกล่าวมาถึงขั้นนี้แล้วฉู่สวินยังมีสิ่งใดไม่เข้าใจอีก เขาจึงส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้! ชัดเจนว่านางยังสบายดีอยู่แท้ ๆ!”

จี้ซิวหมิงไม่อยากโต้เถียงกับเขา ความจริงในใจของเขาย่อมมีคำตอบอยู่แล้ว

เขามองฉู่สวินพลางเอ่ย “ฝ่าบาท นางกำลังจะตายแล้ว พระองค์ปล่อยนางไปเถิด”

“และปล่อยพระองค์เองไปเสียด้วย”

ฉู่สวินหมุนกายจากไปอย่างตื่นตระหนกเสียขวัญ ริมฝีปากพร่ำเพ้อซ้ำแล้วซ้ำเล่า “นี่เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ นางจะตายได้อย่างไรกัน”