กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 231 ข้าจะไปเอง
บนรถม้า ลั่วฉือโน้มกายกอดท่านป้าเมี่ยวซาน เอ่ยปลอบประโลมเสียงเบา “ท่านป้า ข้าอยู่นี่แล้ว”
“ข้าก็คือลูกสาวของท่าน”
ท่านป้าเมี่ยวซานซบลงบนไหล่ของลั่วฉือ คิ้วขมวดแน่น สองอารมณ์ความรู้สึกที่รุนแรงที่สุดในโลกใบนี้ คือรักและแค้น
สิ่งที่นางทรมานใจอยู่ในยามนี้คือความแค้นที่นางมีต่อเขา ทว่ากลับยังคงรักเขา
การทำผิดพลาดเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ สิ่งที่น่ากลัวคือการพลั้งพลาดจนไม่อาจกอบกู้และชดเชยได้อีก หมากพลาดเพียงตัวเดียว พ่ายแพ้สิ้นทั้งกระดาน
เมื่อเห็นสภาพที่ผ่านร้อนผ่านหนาวจนทรุดโทรมของเขาในยามนี้นางยังคงปวดใจ นางยังปวดใจที่เขาต้องสูญเสียคนรักสุดหัวใจ ปวดใจที่เขาสูญเสียลูกไป
ความทุกข์ระทมเหล่านี้มิใช่ของนางเพียงผู้เดียว หากแต่เป็นของเขาด้วยเช่นกัน