กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 202 กลัวนางจะเสียใจภายหลัง
หลังจากเฮ่อหลานหรงเซวียนจากไป ลั่วฉือก็เงยหน้ามองดวงดาวพราวฟ้าจากริมหน้าต่าง
เสียงไอดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก นางกำผ้าเช็ดหน้าเปื้อนเลือดไว้ในมือ
นางคิดถึงเยี่ยนเวินเหลือเกิน คิดถึงมากจริง ๆ ความคิดถึงทั้งมวลที่ฝังลึกอยู่ก้นบึ้งหัวใจ พลันทะลักทลายออกมาดั่งเขื่อนแตก เพียงเพราะประโยคที่เขาถามว่า “แล้วคนในดวงใจของเจ้าเล่า”
ระยะนี้นางมักฝันถึงเขา ฝันถึงการพบกันครั้งแรกของพวกเขา ฝันถึงบทสนทนาคราแรก ตนเองถามเขาว่าชาตินี้มีผู้ใดหรือเรื่องราวใดที่มองไม่ทะลุ ปล่อยไม่ลงหรือไม่
เขาตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่าไม่มี
เขาเป็นคนไร้ใจ รักบิดาพี่ชายทว่าก็ยอมรับการเกิดแก่เจ็บตายได้ แต่กลับมอบความรักลึกซึ้งและความดื้อรั้นเพียงหนึ่งเดียวให้แก่ตนเอง