เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 196 โหรวเจียมองดูอยู่บนฟ้า
ยามมองแผ่นหลังที่จากไปของเขา ความคิดคำนึงทั้งมวลของไป๋เย่สุดท้ายแปรเปลี่ยนเป็นเสียงทอดถอนใจเพียงคำรบเดียว
หลังพ้นปีใหม่ได้ไม่นาน ฮ่องเต้แคว้นฉู่มีราชโองการหมายเสด็จไปยังเขตแดนเพื่อเจรจาสงบศึก ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนทอดถอนใจไม่รู้จบ กลับเป็นการที่ช่วงเวลาที่พระองค์เจรจาสงบศึกนั้น อำนาจการบริหารราชการแผ่นดินมิได้มอบให้แก่องค์รัชทายาท หากแต่มอบให้แก่จี้ซิวหมิง
มิยอมเชื่อใจลูกชายแท้ ๆ แต่กลับเชื่อข้าราชบริพารคนสนิทที่เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เดิมทีฮ่องเต้แคว้นฉู่ยังมิได้ระแวงองค์รัชทายาทถึงเพียงนี้ สิ่งที่ทำให้พระองค์ตัดสินพระทัยได้อย่างแท้จริง คือวาจาของบุตรพุทธะฉีฉงแห่งสำนักโหรหลวงเมื่อไม่กี่วันก่อน “สองมังกรแก่งแย่ง ถือเป็นอัปมงคล ใต้หล้ามิอาจมีสองประมุข ย่อมต้องมีผู้ม้วยมรณาหนึ่งคน”