ตอนที่ 192 หลิวหานจือกลับหุบเขาราชาโอสถ

ตอนที่ 192 หลิวหานจือกลับหุบเขาราชาโอสถ

คืนส่งท้ายปีเก่ามาเยือน ภายในพระราชวังต้าฉู่จอกสุรากระทบประสาน แขนเสื้อพลิ้วไหวร่ายรำ จักรพรรดิและข้ารับใช้ต่างยกสุราสนทนากันอย่างสำราญใจ

มิใช่เพียงยินดีที่พานพบสารทวสันต์ ทว่าที่สำคัญยิ่งกว่าคือหลังจากเสียเมืองไปหลายแห่งติดต่อกัน ต้าเซี่ยก็ได้เสนอเจรจาสงบศึกแล้ว

ครานี้มิใช่การเจรจาสงบศึกระหว่างฉู่กับเซี่ยเพียงเท่านั้น เพราะต้าหลานก็เข้ามาพัวพันด้วยเช่นกัน และเป้าหมายที่เขายอมตกลงช่วยหนุนต้าฉู่ก็คือต้องการเข้ามาแบ่งผลประโยชน์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ทุกคนต่างรู้แจ้งแก่ใจ

ภายในห้องทรงพระอักษร ฮ่องเต้แคว้นฉู่กับจี้ซิวหมิงนั่งประจันหน้ากัน นี่คือการปฏิบัติที่แม้แต่อัครมหาเสนาบดีโจวในอดีตก็ยังมิเคยได้รับ

มหาเสนาบดีจี้ในยามนี้คู่ควรกับคำว่าอยู่ใต้คนผู้เดียวเหนือคนนับหมื่นอย่างแท้จริง

ฮ่องเต้แคว้นฉู่มีสีหน้าเหนื่อยล้าพลางยกมือยันศีรษะไว้ ดวงตาหรี่ลงกึ่งหนึ่ง “เรื่องการเจรจาสงบศึก อ้ายชิงมองเช่นไร”