ตอนที่ 185 มาเพื่อดอกเมามัว

ตอนที่ 185 มาเพื่อดอกเมามัว

เดินมาถึงเบื้องหน้าคุณชายตู้ซู หลิวหานจือย่อกายลงสบตากับเขา

อ้าปากพะงาบ ๆ ทว่ากลับไม่อาจเปล่งเสียงใดออกมาได้ ครู่หนึ่งเขาใช้นิ้วมืออันสั่นเทาเขียนอักษรสองคำลงบนผืนทรายสีเหลือง “ขอบพระคุณ”

หลิวหานจือมองดูอักษรสองคำนั้นพลางจมสู่งความเงียบงัน ยามพบครั้งแรกเมื่อสิบกว่าปีก่อน อีกฝ่ายเคยเอ่ยกับเขาว่า “คุณชายมีน้ำเสียงชั้นเลิศ ย่อมต้องเลื่องชื่อทั่วใต้หล้าเป็นแน่”

ในเวลานั้นตนเองไม่รู้จักว่าความถ่อมตนคือสิ่งใด มีเพียงความเย่อหยิ่งทะนงตน “ถึงยามนั้นท่านผู้อาวุโสอย่าได้โทษว่าหานจือแย่งชิงความโดดเด่นของท่านเล่า”

บัดนี้ได้พบกันอีกครา หลิวหานจือกลายเป็นนักแสดงงิ้วอันดับหนึ่งใต้หล้าไปแล้ว ทว่าคุณชายตู้ซูกลับไม่อาจเอ่ยปากได้อีกต่อไป

ถูกทรมานจนมิหลงเหลือเค้าเดิมตั้งนานแล้ว ปราศจากท่วงท่างดงามสง่าและเสน่ห์ตรึงตาระหว่างคิ้วตาเช่นในอดีต