เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 ออกไป!
มีเรื่องกระตุ้นรึ ลั่วฉือเลิกหางตาขึ้นน้อย ๆ
ก็เพียงแค่ครานั้นเกิดข้อพิพาทขึ้นในตำหนักบูรพาเท่านั้น
พอบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ฉีฉงฟัง ฉีฉงก็เท้าข้อศอกลงบนโต๊ะ นิ้วกลางลูบคลึงจุดชาดแต้มหว่างคิ้วเบา ๆ
ครั้นฟังจบสีหน้าก็เปี่ยมด้วยความไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง “ใกล้จะไปอยู่รอมร่อ เจ้าอดทนอีกนิดไม่ได้หรือ”
แววตาของลั่วฉือราบเรียบ ไร้ซึ่งความเสียใจแม้เพียงเศษเสี้ยว ต่อให้ย้อนกลับไปอีกครา นางก็ยังคงจะทำเช่นนี้
เขาไม่ควรอย่างยิ่งที่จะคิดเอาชีวิตเยี่ยนเวิน นางเป็นคนเข้าข้างคนของตนมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งมิต้องพูดถึงคนที่สลักแน่นอยู่ในหัวใจ
ส่วนเรือนกิเลนที่บิดาและพี่ชายร่วมกันสร้างขึ้นมากับมือนั้น เขาไม่คู่ควรกับความตั้งใจจริงของบิดาและพี่ชาย ในเมื่อนางพาไปด้วยไม่ได้ เช่นนั้นก็เก็บไว้ไม่ได้ นางยอมทำลายมันทิ้งเสียดีกว่า