ตอนที่ 161 สินสอด

ตอนที่ 161 สินสอด

ใต้เสาต้นใหญ่ ซางสือซวี่กอดอกตัวสั่นระริก สีหน้าท่าทางเปี่ยมไปด้วยความคับแค้นใจเหลือแสน

ครานั้นที่หอตำหนักพันตำลึงในเมืองถง ยามหลิวหานจือถูกท่านผู้นำยุทธภพเจียงทุบตี เขายังหัวเราะเยาะอย่างไม่ปิดบัง ซ้ำเติมบนความทุกข์ของผู้อื่น จนเกือบลืมไปว่าตาเฒ่าบ้านตนก็มิใช่ตะเกียงขาดน้ำมันเช่นกัน

พอราชครูซางเดินจากไป เยี่ยนหนานโจวก็วางฎีกาในมือที่ใช้แสร้งทำเป็นอ่านลงทันที สีหน้าท่าทางประหนึ่งยกภูเขาออกจากอก เอ่ยปลอบซางสือซวี่ว่า “ท่านซางรีบลุกขึ้นเถิด”

ใบหน้าแสดงความเห็นอกเห็นใจในชะตากรรมของเขาอย่างยิ่ง ซางสือซวี่ที่นั่งอยู่บนพื้นกลอกตามองบนอย่างไม่ปิดบัง ยามนี้ละกระตือรือร้นนัก ตอนที่เขาถูกทุบตีเมื่อครู่ ไยจึงไม่ก้าวออกมาเล่า

ตั้งแต่เล็กจนโต ยามที่เขาถูกเยี่ยนสองดุด่า มีคราใดบ้างที่ตนมิได้ช่วยเหลือ เจ้าเด็กเหลือขอไร้น้ำใจ