ตอนที่ 159 ช่างไร้มารยาทสิ้นดี!

ตอนที่ 159 ช่างไร้มารยาทสิ้นดี!

ความร้อนรนบนใบหน้าของหมิงเยวี่ยถูกแทนที่ด้วยความหดหู่ใจ

คนผู้หนึ่งที่ขาข้างหนึ่งก้าวเข้าไปในโถงยมราชแล้ว เดิมทีได้ยอมรับอย่างปล่อยวาง และรอคอยความตายมาเยือนอย่างสงบ ทว่ากลับเป็นช่วงเวลานี้เองที่นางได้พบเหตุผลในการมีชีวิตอยู่

นางอยากมีชีวิต อยากมีชีวิตอยู่อย่างร้อนรนใจยิ่ง ทว่ากลับดิ้นไม่หลุดจากโซ่ตรวนที่พญายมราชสวมใส่ไว้บนร่างนาง

วันรุ่งขึ้นท้องฟ้าแจ่มใส ยากนักที่ชิงชิวจะยินยอมให้ลั่วฉือนั่งพักใต้ระเบียงสักครู่

ยามที่หลิวหานจือเดินเข้ามาก็แลเห็นลั่วฉือยื่นมือออกไปใต้แสงตะวัน แสงแดดที่เจิดจ้าทว่าไร้ซึ่งไออุ่นเท่าใดนักลอดผ่านปลายนิ้วของนาง

ชัดเจนว่ายังคงหนาวเหน็บ ทว่านางกลับราวกับได้สัมผัสถึงความอบอุ่น ใบหน้าที่แหงนขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นถึงความพึงพอใจ