กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 144 นางมาเพื่อประทานพรสู่โลกมนุษย์
วันรุ่งขึ้น เมืองหลวงถูกหิมะหนักห่มคลุมจนกลายเป็นสีเงินยวง ขบวนทัพมุ่งหน้าสู่ชิงโจวเพื่อปราบความวุ่นวายเคลื่อนออกจากประตูเมืองอย่างเป็นระเบียบพร้อมเพรียง โหวซานหลิงในชุดคลุมยาวสีม่วง สวมทับด้วยเสื้อคลุมกันหนาวสีดำ นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังยอดอาชาเหงื่อโลหิต นำอยู่หน้าสุดของกองทัพ
ในยามที่ทุกคนล้วนจับจ้องแผ่นหลังของเขาเพื่อส่งเขาจากไปนั้น เยี่ยนเวินพลันดึงบังเหียน กีบม้ายกสูงหมุนเปลี่ยนทิศทาง หันกลับมาเผชิญหน้ากับเมืองหลวงอีกครา
ผู้คนในที่นั้นต่างคิดว่าโหวซานหลิงอาลัยอาวรณ์จิงตู จึงอยากเหลียวมองอีกสักสองครา หารู้ไม่ว่าสิ่งที่เขาอาลัยอาวรณ์มิใช่จิงตู หากแต่เป็นแม่นางที่ขังตนเองไว้ในจิงตูผู้นั้น