กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 135 ข้าอยากอยู่กับเจ้า
ทั้งที่ในแววตาและก้นบึ้งหัวใจมีถ้อยคำนับพันหมื่น ทว่าคนทั้งสองกลับสบตากันโดยไร้วาจา เพียงกอดรัดกันแนบแน่น ราวกับจะไม่มีคราต่อไปอีกแล้ว
เนิ่นนานผ่านไป เยี่ยนเวินจึงยกมือขึ้นลูบปอยผมตรงขมับของนาง พลางเอ่ยถามเสียงแผ่ว “คืนนี้ เจ้ายังจะกลับไปหรือไม่”
ลั่วฉือส่ายหน้า ในเมื่อนางมาแล้วไหนเลยจะยอมกลับไป “ข้าอยากอยู่ร่วมกับเจ้า”
เขาโอบกระชับร่างผอมบางในอ้อมอกให้แน่นยิ่งขึ้น ปิดเปลือกตาที่แดงก่ำลงในจุดที่นางมองไม่เห็น น้ำเสียงเปี่ยมล้นด้วยความตามใจ “ได้ อยู่ร่วมกัน”
นี่เป็นการพลัดพรากครั้งสุดท้ายแล้ว ปันปัน นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่อนุญาตให้เจ้าจากข้าไปชั่วคราว เมื่อพบกันอีกครา ย่อมต้องเคียงข้างไม่ห่างกายแม้แต่ชุ่นเดียว