กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 115 ข้าจะพาเจ้าไป
ผิดแผกจากทรงผมยามปกติที่ทิ้งตัวสยายครึ่งหนึ่งอยู่เบื้องหลัง ยามนี้เส้นผมถูกรวบเกล้าไว้ในมงกุฎทองจนหมดสิ้น
ลั่วฉือตบมือด้วยความพึงพอใจ เอ่ยอย่างกระหยิ่มใจว่า “อย่างที่คิดไว้ เช่นนี้ดูดีกว่าจริง ๆ”
จากนั้นก็เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “นี่ถึงจะเป็นเจ้ามิใช่หรือ”
ความจริงลั่วฉือรู้ดีว่ารูปโฉมภายนอกเป็นสิ่งที่ไม่คู่ควรแก่การเอ่ยถึงที่สุดบนร่างเขา แม้ไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ใดในต้าเยี่ยน ทว่านางก็ไม่คิดถามไม่คิดสืบสาว
แต่ขอเพียงเขายืนอยู่ตรงนั้น ก็เป็นสิ่งที่ฮ่องเต้แคว้นฉู่และองค์รัชทายาทไม่อาจเทียบเทียมได้แล้ว ท่วงท่าเกียจคร้านตามอำเภอใจในยามปกตินั้นส่วนใหญ่ล้วนเสแสร้งแกล้งทำ
เยี่ยนเวินมองดูกระจก สบตากับนางอย่างเงียบงัน นางกล่าวไม่ผิด นี่ถึงจะเป็นรูปลักษณ์ที่เขาคุ้นเคย