กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 82 คืนส่งท้ายปีเก่า
หลิวหานจือมองลั่วฉือกับซ่งเอินน้อยกินของด้วยกัน ในความทรงจำนางเพิ่งจะตัวโตเท่าซ่งเอินเท่านั้น เหตุใดเพียงชั่วพริบตาเดียวถึงได้เติบใหญ่ปานนี้แล้ว?
ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อใด ความโศกเศร้าทั้งมวลล้วนซุกซ่อนไว้ในใจเพียงลำพัง ไม่เอ่ยปากสักคำ หากมิใช่ตนบังเอิญได้ยินเข้า นางยังคิดจะปิดบังไปอีกนานเท่าใด?
หลิวหานจือคิดว่า นางคงจะปิดบังไปจนตายเป็นแน่
ค่ำคืนนี้ ทั่วทั้งเรือนกิเลนสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ โคมตำหนักสีแดงไหวระริกเบา ๆ ในราตรีที่มีหิมะ หน้าต่างทุกบานล้วนติดรูปกระต่ายที่ดูมีชีวิตชีวาไว้หนึ่งตัว
ซ่งเอินน้อยนำรูปกระต่ายที่ตนตัดมาทั้งวันไปติดจนหมด รูปที่ชิงชิวกับหมิงเยวี่ยตัดจึงทำได้เพียงนำไปติดไว้ที่นอกลานเรือนและบนประตูใหญ่นอกจวน