กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 57 ข้าผิดไปแล้ว
อุณหภูมิร่างกายอันอบอุ่นของเขาค่อย ๆ ถ่ายทอดจนมือของลั่วฉือเริ่มคลายหนาว
เขาก้มมองมือขาวผ่องคู่นั้น น้ำเสียงแหบพร่า “ข้ารู้ว่าเจ้าแค้นนาง อยากให้นางตาย ทว่าปันปัน... ข้าอยากให้เจ้ามีชีวิตอยู่”
สายตาของลั่วฉือละออกจากผนังรถม้า หลุบตาลงมองคนที่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าตนอีกครั้ง
เยี่ยนเวินช้อนตาขึ้น “ในเมื่อนางปรุงบุปผากัดกระดูกขึ้นมาได้ นางย่อมอาจมีวิธีถอนพิษ หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องมีสูตรปรุงของบุปผากัดกระดูก”
“ขอเพียงมีความเป็นไปได้แม้เพียงริบหรี่ พวกเราก็ลองดูสักครา ดีหรือไม่”
ลั่วฉือมองเห็นแวววิงวอนสายหนึ่งในดวงตาของเยี่ยนเวิน มันแผดเผาจนกลางอกของนางเจ็บแปลบ นางดึงมือตนเองกลับมาอย่างแรง เอียงหน้าหลบไม่มองเขาอีก