เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 54 จับมือ
เยี่ยนเวินช้อนสายตาขึ้น มองดูท่าทางเหม่อลอยของนาง ทั้งโกรธทั้งปวดใจ ฝ่ามือรั้งนางเข้าสู่อ้อมอกอย่างแผ่วเบาโดยไม่อาจควบคุม คางถูไถหน้าผากของนางเบา ๆ ดวงตาหงส์ปิดสนิท น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย “อย่าทำร้ายตนเอง”
เมื่อผละระยะห่างออกไป ความกังวลบนใบหน้าของเขาก็สะเทือนจนหัวใจของลั่วฉือสั่นไหว หลังจากเงียบงันไปครู่หนึ่ง ลั่วฉือค่อย ๆ สงบลง เอ่ยเสียงเบา “ตกลง”
เมื่อเห็นนางสงบลง เยี่ยนเวินจึงปล่อยไหล่ของนาง เพียงแต่นิ้วมือเลื่อนลงมาตามท่อนแขน แล้วกุมมืออันเย็นเยียบของนางไว้ในมือใหญ่ของตน หนึ่งเพื่อความสบายใจ สองเพื่อจับชีพจร เมื่อครู่นางเพิ่งจะเดินกำลังภายใน
ลั่วฉือมิได้สะบัดมือเขาออก เพียงหลุบตาลงเอ่ยเสียงนุ่ม “ข้าไม่เป็นไร”
ดวงตารูปเมล็ดซิ่งมองดูเขาอย่างอ่อนโยน เพื่อให้เขาสบายใจ