ตอนที่ 50 ข้ามีชื่อรองว่าไหล่เหยี่ยว

ตอนที่ 50 ข้ามีชื่อรองว่าไหล่เหยี่ยว

สามวันให้หลัง งานประมูลก็มาถึงตามกำหนดการ

ภายในห้อง ลั่วฉือสวมกระโปรงยาวสีจันทร์กระจ่างลายทองแบบเสื้อคอกระดุมกลาง ตรงกลางเข็มขัดที่รัดเอวประดับด้วยห่วงหยกขาวหนึ่งวง สายผูกห้อยทอดลงมาข้างหัวเข่า

เกศาสีดำขลับยาวถึงเอวถูกเกล้าขึ้นครึ่งหนึ่ง ทิ้งตัวสยายอยู่บนแผ่นหลังอันบอบบาง ชิงชิวหยิบปิ่นปักผมหยกขาวสลักลายกิเลนจากถาดบนโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมาเสียบลงบนมวยผม

ชิงชิวมองคุณหนูของตนที่กำลังใจลอยอยู่ในกระจกทองแดง หญิงงามในใต้หล้ามีเป็นสิบล้าน ทว่าคนที่งดงามที่สุดกลับมิรู้ตัวเลยว่าตนเองงดงามเพียงใด

เพื่อให้ดูมีชีวิตชีวา วันนี้ลั่วฉือจึงทาชาดทาแก้มและชาดทาปากบาง ๆ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายสงบนิ่งนุ่มนวลทว่ามิทิ้งความสูงศักดิ์น่าเกรงขาม