กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 42 เสียดาย
ผู้เฒ่าเจียงนิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา ทว่าในใจกลับสาบานอย่างเงียบงันว่า จักต้องทำให้ราชวงศ์เซี่ยชดใช้อย่างสาสม ทว่าเขาหาล่วงรู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วผู้บงการเรื่องราวทั้งหมดคือฮ่องเต้แคว้นฉู่ เขาต่างหากคือตัวการร้ายที่แท้จริง
ลังเลอยู่ชั่วครู่ ผู้เฒ่าเจียงจึงเอ่ยถามอีกครา “ยังจับกระบี่ได้อยู่หรือไม่”
ลั่วฉือชะงักงันไป ชั่วอึดใจนั้นหยาดน้ำใสเอ่อล้นคลอเบ้าตา หากแต่สะกดกลั้นมิให้รินไหล ฝืนยิ้มแย้ม น้ำเสียงฟังดูปล่อยวางหากแต่เปี่ยมล้นไปด้วยความเสียดาย “จับไม่ไหวแล้ว มีอยู่ก็ราวกับของประดับ”
สีหน้าของผู้เฒ่าเจียงพลันร่วงโรยโรยรา ประกายแสงในแววตาหม่นแสงลงทันใด
ลั่วฉือรู้ว่าเขายากจะยอมรับได้ ทว่านี่คือความจริงที่มิอาจปฏิเสธ