เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 39 ผ่าท้องนำบุตร
รองแม่ทัพชิงหลีละสายตาจากหินก้อนนั้นที่ฝังลึกเข้าไปในประตูเหล็กหนาหนัก ในใจรู้สึกรอดพ้นความตายมาได้อย่างหวุดหวิด เขานี่คิดจะเอาชีวิตตนให้ตกตายจริง ๆ!
ทว่าปากกลับเอ่ยอธิบาย “ข้ายังมิได้แตะต้องเสียหน่อยมิใช่หรือ”
ชั่วอึดใจถัดมา คนสวมเสื้อสั้นสีดำผู้หนึ่งก็ร่อนกายลงมาจากขื่ออย่างแผ่วเบา สุ้มเสียงแฝงความแหบพร่าแต่กำเนิด “เจ้าคิดว่าหากเจ้าแตะต้องแล้ว ยามนี้ยังจะมายืนอยู่ตรงนี้ได้หรือ”
รองแม่ทัพชิงหลีก้มหน้ามองดูผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าตน ไฉนจึงกล่าวว่าก้มหน้าเล่า
เห็นเพียงผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้ารองแม่ทัพชิงหลีกลับเป็นคนแคระผู้หนึ่ง ร่างสูงเพียงแค่ระดับเอวของเขาเท่านั้น คล้ายดั่งเด็กน้อยคนหนึ่ง
บนศีรษะมัดเป็นเปียเล็ก ๆ การแต่งกายก็ละม้ายเด็กน้อย ช่างขัดกับเสียงพูดแหบพร่าและไอสังหารหมายเอาชีวิตคนเมื่อครู่ยิ่งนัก