กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 27 พบฉีฉง
ลั่วฉือแย้มยิ้มไร้เสียง พระอาจารย์อวี้ฉานมองได้ทะลุปรุโปร่งจริงแท้
นางค้อมกายลง ลูบศีรษะของอู้อินอีกครา แววตาและคิ้วระบายยิ้ม “ดังนั้นอาจารย์ของเจ้าคิดผิดแล้ว”
ยามนี้ผิด ในอดีต...ก็ผิดเช่นกัน!
นางหาใช่หงส์ที่เป็นดั่งสัญลักษณ์แห่งความเป็นสิริมงคลรุ่งเรืองใด ๆ ทว่านางคือผีร้ายที่ปีนป่ายออกมาจากโถงยมราชเพื่อทวงเอาชีวิต!
คณะผู้เดินทางต้องพำนักอยู่ที่วัดฮู่กั๋วถึงห้าวัน จวบจนถึงวันที่สามลั่วฉือจึงอ้างว่าป่วยมิได้ไปขอพร ทว่ากลับไปพบเป้าหมายที่แท้จริงในการมาครานี้ของนาง
ท่ามกลางป่าต้นเฟเปื้อนใบไม้แดง ณ หลังเขาวัดฮู่กั๋ว ลั่วฉือถือสุราสองไหเดินลัดเลาะผ่านไป ด้านหลังของนางห่างออกไปหลายสิบเมตร ต้นเฟเปื้อนไหวเอนเล็กน้อย ใบไม้ร่วงหล่นมากกว่าจุดอื่น ๆ