ตอนที่ 23 เจ้าอุ้มไม่ไหว

ตอนที่ 23 เจ้าอุ้มไม่ไหว

ลั่วฉือพยักหน้า หากเป็นโหรวเจียจัดการ นางย่อมวางใจแล้ว

เพียงแต่นางเองก็ใช้ชีวิตยุ่งเหยิงถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงเอาแต่คิดถึงเรื่องของตนเล่า

ฉีฮว่ากราบทูลรายงานอีกว่า “ท่านอ๋องตรัสว่า แม่นางรองสามารถพาซื่อจื่อน้อยกลับไปพักที่จวนได้สักระยะหนึ่งเจ้าค่ะ”

ลั่วฉืออุ้มโยกซ่งเอินน้อยในอ้อมอกเบา ๆ พลางใช้หน้าผากดุนหน้าผากของเขา “ซ่งเอินอยากกลับบ้านกับน้าหญิงหรือไม่”

ก้อนแป้งน้อยพยักหน้าระรัว เอ่ยเสียงอ้อแอ้ว่า “อยากขอรับ”

ลั่วฉืออุ้มซ่งเอินลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปด้านนอก เอ่ยอย่างตามใจว่า “ดี เช่นนั้นรองานเลี้ยงเลิกรา น้าหญิงจะพาเจ้ากลับบ้าน”