เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 19 ลั่วฉืออยากขอคำมั่นสัญญาจากท่านโหว
ลั่วฉือรู้สึกมาตลอดว่า การที่แคว้นเยี่ยนจะกลับคืนสู่ตำแหน่งจักรพรรดิสูงสุดแห่งสี่แคว้นนั้นเป็นเพียงเรื่องของเวลา เพียงแต่ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเยี่ยนเวินมีสถานะใดในเรื่องนี้
เยี่ยนเวินมิได้รีบร้อนตอบรับ ทว่ากลับจับประเด็นอื่นแทน “เหตุใดหลังผ่านไปสามปีจึงปล่อยเขาเป็นอิสระ”
น้ำเสียงราบเรียบเอื่อยเฉื่อยดังมาจากบนเตียง “เพราะอย่างมากอีกสามปี ข้าก็ต้องตายแล้ว”
เยี่ยนเวินไม่รู้เลยว่านางกล่าวประโยคนี้ออกมาด้วยอารมณ์ความรู้สึกเช่นใด มันดูธรรมดาสามัญราวกับพูดว่า “ข้าจะนอนแล้ว” อย่างไรอย่างนั้น
คนบางกลุ่มอายุเจ็ดแปดสิบปี ผ่านความผันผวนรุ่งโรจน์ตกต่ำมาทั้งชีวิตก็ยังคงมองไม่ทะลุผ่านความเป็นความตาย สิ่งใดกันที่ทำให้นางในวัยเพียงสิบแปดปีเผชิญหน้ากับความเป็นความตายได้อย่างสงบนิ่งดุจลมเมฆเช่นนี้