กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 278 คนเรานั้น ไม่ควรลำพองใจจนเกินไป
“เจ้าหนู ขอบใจที่ช่วยเมื่อครู่ เจ้าชื่ออะไรหรือ”
ข้างถังขยะ เด็กน้อยมอมแมมคนหนึ่งที่มีน้ำมูกไหลกำลังกัดกินแอปเปิลเน่า
เขาใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำมูกบนใบหน้าอย่างลวกๆ แล้วกล่าว
“พวกเขาทุกคนเรียกข้าว่าเจ้าโง่ตัวน้อย กับผีหิวโหย”
“อ้อ? แล้วครอบครัวของเจ้าเล่า”
เด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดผู้หนึ่งซึ่งอายุมากกว่าเขาถามขึ้นอีกครั้ง
“ครอบครัว? ข้าไม่มี”
เจ้าหนูทานแอปเปิลเน่าหมดแล้ว จึงหันหลังกลับไปรื้อค้นถังขยะต่อ หวังว่าจะพบอาหารสักเล็กน้อยในนั้น
ทว่าชายหนุ่มเบื้องหลังกลับกดไหล่เขาไว้โดยไม่รังเกียจกลิ่นเหม็นเปรี้ยวบนตัวเขาแม้แต่น้อย