กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 167 ชีวิตดั่งละคร
เลือดไหลนองดั่งสายน้ำ คำสี่คำนี้คือคำบรรยายสถานการณ์ปัจจุบันได้ดีที่สุด
“แม่เอ๊ย นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน? ปืนยิงยังไงก็ไม่ตาย!”
ปัง ปัง ปัง!
ปัง ปัง ปัง!
ปากกระบอกปืนพ่นไฟไม่หยุดยั้ง ทว่ากระสุนเหล่านั้นกลับราวกับพุ่งชนเข้ากับกำแพงทองแดงและผนังเหล็ก ไม่สามารถทำอะไรผีดิบบินได้เลย
“รีบไปหาหัวหน้าเร็วเข้า สัตว์ประหลาดแบบนี้มีเพียงหัวหน้าเท่านั้นที่รับมือได้!”
“กดดันด้วยพลังยิง ถอย!”
คนเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ การรุกและการถอยล้วนมีระเบียบ
ต่างฝ่ายต่างประสานงานกันถอยหลังอย่างช้าๆ ทว่าน่าเสียดายที่เบื้องหน้าพลังอันเด็ดขาด ทุกสิ่งล้วนไร้ความหมาย