กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 67 ข้าคือใครไม่สำคัญ
เหล่าภูตผีตัวน้อยต่างเข่นฆ่าและกลืนกินกันเอง ร่างกายของพวกมันขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
ยิ่งร่างกายของพวกมันใหญ่โตขึ้น ปราณทมิฬเหล่านั้นก็ยิ่งเบาบางลง
ตุ๊กตากระดาษเห็นดังนั้น แสงสีแดงวาบขึ้นในมือ มันตวัดดาบตัดหัวภูตผีตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้าจนขาดกระเด็น!
ในสายตาของมัน สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอาหารเช่นกัน!
เมื่อเห็นตุ๊กตากระดาษแย่งชิง ‘อาหาร’ กับเหล่าภูตผีตัวน้อย โลหิตใต้ฝ่าเท้าของไซบานอาจารย์ก็เดือดพล่านอีกครั้ง มันแผ่ขยายไปยังภูตผีตัวน้อยที่เหลืออยู่อย่างรวดเร็ว
ทันทีที่โลหิตสัมผัสกับร่างกายของพวกมัน มันก็เลื้อยไต่ไปตามลวดลายเส้นสีแดงบนตัวของภูตผีตัวน้อย!
สิ่งนี้ทำให้กลิ่นอายของภูตผีตัวน้อยแต่ละตัวแข็งแกร่งขึ้นอย่างกะทันหัน!