Chapter 0045

ตอนที่ 45 สิ่งที่ควรจะมาก็มาถึง

ยามค่ำคืน

ยามค่ำคืนมาเยือน

ค่ำคืนนี้ที่เป่ยผิงดูเงียบสงัดเป็นพิเศษ

เฮ่ออันยังคงนอนอยู่บนเก้าอี้โยก โยกตัวไปมาพลางหมุนลูกประคำในมือเล่น

นั่นคือสร้อยประคำลูกนัทขนาดเล็กที่ชายชราเพื่อนบ้านคนหนึ่งมอบให้แต่เดิม เฮ่ออันชอบนำมาหมุนเล่นยามว่าง

ผ่านไปหลายปี สร้อยประคำกลายเป็นสีแดงดั่งพุทราจีน มันเงางามเสียจนสะท้อนแสงแดดได้

ปั้งกู่ก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ วางกระบองกระดูกช้างพาดไว้บนตัก มือถือถุงคุกกี้หมูหยองกินอย่างมีความสุข

“อืม?”

ท่าทางที่เขาส่งคุกกี้เข้าปากชะงักไป จากนั้นเขาก็ลุกพรวดขึ้น หันหน้าไปมองทางไกลพลางกล่าว